Busbouw Update #10; Beter laat dan ooit

Door TunderNerd op vrijdag 7 februari 2020 14:08 - Reacties (8)
Categorie: busbouw, Views: 3.586

Het is weer de hoogste tijd om een blog te posten. Ik bedoel, op dit moment komt de NS nog frequenter. Het is de nodige chaos in huize Tunder, maar ook het licht aan het eind van de tunnel is in zicht. Wat er allemaal aan de hand is?

First of all: het weer. Er is zoveel regen geweest, sociale verplichtingen, en natuurlijk het huis dat de verkoop in ging. Vooral dat laatste vrat tijd: het is me daar een partij werk om alles strak te krijgen! Als elektronicus heb ik een partij meuk waar je helemaal eng van wordt (die overigens reeds professioneel weggemoffeld is op zolder). En dan nog her en der schilderen, plantje hier, nieuwe spiegel daar. Afijn, het is allemaal gelukt! Iedereen heeft het overleefd, en het bod is geaccepteerd. Tunder gaat officieel verhuizen.

Maar, wat is er dan wel gelukt? Er was van alles besteld: flexibele zonnepaneel, omvormer + batterij lader, en de huishoudbatterij zelf. Maar ook de zekeringenkast, hoofdschakelaar: ik was helemaal klaar om een schokkende stap te maken. Echter hebben de Chinese vriendjes vakkundig mijn bestellingen geannuleerd. Tot zo ver het paneel en de omvormer. Dit is dubbel @#$%^&* aangezien de maatvoering nogal “problematisch” is. Ik heb eigenlijk 3 plekken waar panelen kunnen:
  • Voorop; 65 x 118. Vol in het zicht. LELIJK! Willen we niet. Wel de grootste oppervlakte
  • Achter Dakraam, middenin; 66,5 x 50. Ideaal, maar relatief klein
  • Achterop; 96 x 50,5. Loopt niet helemaal recht, maar ideale plek en lekker groot!
Nu zijn bijna alle panelen te groot: de breedte is vaak 54 cm, en dat kan ik niet kwijt! Zie bijvoorbeeld dit prachtmodel (nee, ik heb geen aandelen): een leuk panneeltje

Je begrijpt het al: ik zie het niet echt zonnig meer in. Ik wacht nog op stralend goed nieuws, maar op dit moment zit ik zon-der. Vooral een hoog rendement paneel voor achter staat fier op mijn verlanglijstje.
Om de pijn wat te verzachten: De batterij is wel aangekomen. Een kleine 52 Ah 12 volt, AGM jongen die precies onder de bijrijders stoel past. Bekabeling, here we come! Jammer dat we er nog helemaal NIKS mee kunnen. Bah.

Verlichting?! Verlichting! De standaard lampjes in de zijkant, die je normaal de bijrijder gebruikt om de bestuurder te verblinden, heb ik ook omgezet naar LED’s. Achterin is nu precies genoeg licht om je ‘s avonds details te kunnen onderscheiden. Een lampje wisselen klinkt misschien kinderspel ( en dat zou het ook moeten zijn), de kabels zijn allemaal zo verrot dat er geen contact goed te krijgen is. Plug en Pray is hier uitgevonden. Ik ben van plan om deze kabels nog “even opnieuw te trekken”, aangezien de plaatselijke disco jaloers is op mijn knipperinstallatie. Voor in het dashboard heb ik ook LED’s binnen, gezamenlijk met een nieuwe blower. De huidige verlichting is dusdanig zwak dat ik het plan had om braille op de snelheidsmeter te plaatsen. Gelukkig gaat Thea net aan 100, en is elke snelheidsboete een prestatie op zich.

Maar Tunder, wat een verhaal vol wrok, is er dan helemaal niks succesvol en leuk afgesloten?
Nou, daar wilde ik mee eindigen. Maar aangezien jullie allemaal zo aan het zeuren zijn… Thea’s eerste tripje is een feit!
Of ik mee wilde een groep begeleiden om op de Belgische rivieren te kajakken. Er was eigenlijk begeleiding te kort, en de aanwezige maakten een gezellige groep. Natuurlijk kan ik op dat soort momenten enorm goed NEE zeggen, zeker met het werk aan het huis / bus nog voor de boeg. Iets te laat realiseerde ik mij dat ik mijn auto toch echt had verkocht, en mijn maatje waarmee ik zou rijden geen vervoer had. Conclusie: Thea moest aan de bak. Het moest er een keer van komen… Spannend? JA!

Ze heeft me 2 keer laten staan, beide het zelfde probleem & goed op te lossen. Maar toch… Om er nu 800 km bij te gaan zetten? Durf ik dat aan? Er is al ja gezegd, dus heb ik een keuze? Dan maar zo goed mogelijk voorbereiden op mogelijke problemen. Als zijnde bedreiging heb ik de volledig gevulde gereedschapskist in de bus gezet; het gaat mij niet gebeuren dat ik spullen mis. Ook de oude originele matrassen van zolder gehaald en in de achterbak gegooid. Mochten we stil vallen, hebben we in ieder geval 2 bedden in de bus. Slaapzakje er bij, eten en drinken: ik zou 2 dagen in Thea kunnen bivakkeren mocht er echt iets fout gaan: tijd zat voor de hulptroepen om te arriveren. Of ik niet gewoon een lidmaatschap op de ANWB had kunnen nemen? Perhaps…

Bepakt en bezakt rijden we die ochtend weg. Thea heeft het koud en drinkt dorstig extra diesel uit de choke. Wij hebben het ook koud, maar diesel drinken leek ons niet het goede remedie. We komen al snel voorbij het punt waar ze er voor het eerst mee stopte. Maar niet vandaag! De choke is inmiddels dicht, en we bidden voor elk beetje warmte dat de kachel ons schenkt. Buiten is het 3 graden, binnen krijgen we het niet warmer dan 16. Het belang van thermische isolatie is mij duidelijker dan ooit geworden. Toch spint ze vrolijk de A2 af naar beneden. En nog voor ik er erg in heb rijden we onder in Limburg. O god heuvels…

De eerste glooiing ontstaat. Ik vraag mij af wat er sneller stijgt; onze hoogte of mijn bloeddruk. Vol gas wordt de eerste berg bedwongen zonder een centje pijn. Nog steeds rijden we 90, het oude Audi blok roffelt er net zo vrolijk op los als voor de klim. 1-0. Yet another 20 to go. Na een kwartier beginnen ook de waarschuwingsborden, of zoals ik ze voel, de bedreigingsborden. “ 5%”, “8%”. De borden waar ik als automobilist nauwelijks naar keek, laat staan bij stil stond, gaven me nu de angst om daadwerkelijk stil te komen staan. Gelukkig komt de bijrijder met geruststellende woorden “Ik weet nog wel het oude campertje van Jos. Die hebben we nog omhoog moeten duwen! Mooi was dat man, en wat een tijden”. Precies wat ik nodig had. Thanks.

Ook de heuvels in de Ardennen vormen geen noemenswaardig probleem. Eenmaal vallen we terug naar de 70 km/h, maar Thea geeft geen kink en drinkt zich rustig door de reis heen. Een op twaalf om precies te zijn, toch een verschil met de vorige diesel (een op twintig). Als bewijs voor het succesvolle aankomen heb ik het volgende plaatje geschoten: (nee, dit is niet mijn boot!)

Berenbotje ging uit varen...

Binnen het weekend heb ik toch enkele klachten over Thea mogen ontvangen. Waarom precies? Daar volgende keer meer informatie!

Als laatste voor ik het vergeet; de prijsvraag! Het viel mij op hoe ondankbaar jullie allemaal zijn. Leg ik zo een mooi kado, een heus stukje Thea, is het vooruitzicht. Krijg ik opmerkingen als “ik zou Thea graag een keertje komen bezoeken, maar ik zou niet weten wat ik met t stukje metaal zou moeten”. Mij lijkt dit overduidelijk, maargoed. Dan niet he!

Zonder dollen, ik heb mij uitstekend vermaakt met alle oplossingen, thanks!

Als laatste: door een welverdiende vakantie zal de volgende blog weer 3 weken duren. Maar dan is er wel heel veel gebeurd!

Tunder

Alvast sneak previews voor de volgende blog ontvangen? Of zo een enorm fan dat elk fotomateriaal gewenst is?! Doet eens volgen! www.instagram.com/thea_komt_ooit

Busbouw Update #9; Harder dan ik hebben kan

Door TunderNerd op maandag 13 januari 2020 15:35 - Reacties (16)
Categorie: busbouw, Views: 4.265

Het is buiten ongelofelijk bagger weer. Binnen zit ik te balen: ik wil knutselen! Door de weeks zit ik braaf achter een computer prachtige code te kloppen, dan is niks lekkerder om even de handjes uit de mouwen te steken. Met een pracht doel in je achterhoofd: vakantie, vrijheid! En elk ritje een enorme smile op mijn bakkes. Zo’n oude dame zonder stuurbekrachtiging, zonder camera’s, en een lucht van heb ik jouw daar, het is een beleving.

Er zijn weer een shitload aan spullen besteld. Een deel ga ik nog lekker niet vertellen, maar licht en geluid; Daar draait het allemaal om. Ondertussen is het wel duidelijk dat ik een zeikerd ben qua geluid, en dat een T3 stiekem best wel wat leven maakt (en dan bedoelen we niet de radio). Speaking of: deze is er uit! Natuurlijk had ik honderd en één ideeën over een Pi met alles erop en eraan, prachtige self-build klasse D versterkers. Helaas zit er maar 24 uur in een dag en ben ik genoodzaakt om daar zo’n 8 van te slapen. Dan zijn er ook 8 voor de baas, een paar voor reizen, ik schijn soms te moeten eten. Anyhow: choose your battles. Ik heb een relatief simpele Pioneer versterker met aux en bluetooth erin geknald. De Pi kan er later altijd nog aan.
Fun fact, de versterker heeft Karaoke functie. Je sluit er een microfoon op aan, en hij filtert de stemmen er uit. Teminste, hij doet zijn best. Het geeft her en der wat vreemde effecten, maar dat mag de pret niet drukken! We hebben het heel even uitgeprobeerd. Mochten we in de toekomst ooit last van ongedierte krijgen: weapons set and are ready for deployment.

Het middenschot zit me al een paar maanden letterlijk en figuurlijk in de weg. De knoop is doorgehakt, hij moet eruit. Slijpen is helaas geen optie: spetters op het toch al dunne en moeilijk verkrijgbare ruitje zou desastreus zijn. De decoupeerzaag mocht zijn tanden laten zien (samen met het kunstgebit van Senior)! We zijn beide voorzien van behoorlijk goed gereedschap: een trekje wat in de familie zit. Ik trek vier de stekker van mijn vaders zaag uit de knoop en prop hem in de stekkerdoos. Vol goede moed beginnen we….

Probleem, we hebben toch een te klein zaagje. Size does matter. Wanneer je zaagblad in ingetrokken stand niet over het gehele te zagen object valt, zal de deco enorm gaan stuiteren. De bouwmarkt zit om de hoek, Fixed. Dat ging iets te makkelijk, niet?

Volgende uitdaging: Het eerste zaagje wordt snoei en snoei heet. Thea is harder dan ik hebben kan... De snij olie kookt op het blaadje. We kunnen niet vol gas geven aangezien het stuiteren van de Deco op de loer ligt. Ook is Thea een pittige tegenstander. De dikte plaat is onvoorstelbaar, hier kunnen de Chinezen nog wat van leren! Ik snap nu ook waarom ze zo zwaar is, ze heeft gewoon zware botten…

2 zaagsnedes van 75 centimeters worden een gevecht van 2 uur… In de 2 uur zijn er een aantal krachttermen voorbij gekomen die de bond tegen vloeken waarschijnlijk niet kan waarderen. But we nailed it! Ze is officieel 3 kilo afgevallen!

Wat rot, het schot is kapot!

De bestuurdersstoel is niet helemaal meer van topkwaliteit. Om het subtiel uit te drukken: er zitten wat gaatjes in. Minder subtiel: het is een wonder dat het nog ongeveer in elkaar zit. Nog minder subtiel: bij elk ritje moet je een veer uit je reet trekken (en dat is geen compliment). Nu de stoelen eindelijk los zijn en het middenschot er uit is, zou het omzetten zo gedaan moeten zijn. Je begrijpt zelf al, wanneer er in deze blog serie “zou moeten zijn” staat, dan beloofd het weer ellende.

En inderdaad. Ik heb 2 stoelen voor een schijt prijsje gekocht, maar de belangrijkste, mijn stoel, lijkt niet te passen. Om dit passend te krijgen moeten we de huidige stoel uit elkaar slijpen, custom staalwerk lassen, en dat vervolgens onder de nieuwe stoel Duct-tapen. Senior heeft zich weder opgeworpen als helpende hand hiervoor, ik kan nog steeds niet lassen. Wat moesten we zonder die man?!

Als laatst: het raampje bij de keuken heeft wat lek activiteiten vertoont. Met geladen kitspuit ben ik dit te lijf gegaan, en afgelopen 3 weken is ze netjes droog de dagen en nachten door gekomen. Wij zijn als ouders natuurlijk enorm trots, en daarom heeft ze een extra stuk winterjas gekregen. Nu ook de lange want zo goed als af is qua thermische isolatie kunnen we beginnen aan de eerste houten zijpanelen! Hier moet ik nog wel het een en ander aan designen. Ook ga ik dan een paar holle ruimtes creëren die ik eigenlijk wil opvullen met geluid / warmte isolatie. Steen/ glaswol is geen optie: bij enig condens zuigt dit zich vol met alle gevolgen van dien. Ideeën zijn altijd welkom.

Om te eindigen met een klapperrrr: er is nu een stuk uit Thea gezaagd. Jullie leven allemaal zo ontzettend met haar mee, laten we een prijsvraag doen en maak kans op een echt stukje Thea!

Dit staat helemaal los van het feit dat ik te lui ben om naar de vuilstort te gaan

Stuur een PM met het antwoord op de volgende vraag, en win een echt stukje Thea! Per post verstuurd of in overleg door Thea zelf gebracht/ op te halen. Het kan allemaal. De vraag luidt:

Wat is de vliegsnelheid van een onbeladen zwaluw?.

Cheers!

Tunder


P.s. Instagram! Instagram! Thea heeft een Instagram! Vraag niet hoe het kan! Maar volg haar dan! Op Instagram! www.instagram.com/thea_komt_ooit

Busbouw Update #8; Kopen Kopen Kopen!

Door TunderNerd op maandag 30 december 2019 13:01 - Reacties (14)
Categorie: busbouw, Views: 4.186

De afgelopen kerstdagen was ik drukker met dingen opeten, dan dingen fixen. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat u met mij mee deed, afijn: vandaar uw vertraging. Nu half Nederland (inclusief ikzelf) met een hoog zwanger buikje op de bank ligt, is het tijd om het een en ander voor jullie op papier te zetten.

Een stukje historie: de T3 is gebouwd van 1979 tot 1990. 2 kleine uitzonderingen: in Oostenrijk is tot 1992 doorgegaan met de productie. In Zuid-Afrika maakten ze het helemaal bont: tot 2003 rolde er dit “oude” busje gloednieuw van de band. Gaande de productie zijn er langzaam wat dingen veranderd. Een van de belangrijkste punten: de eerste bussen waren niet verzonken. Dit betekent: op de metalen delen zat geen laagje zink. Nu zinken de bussen eveneens als je ze in het water flikkert, maar daar gaat het niet om. Deze hele inleiding eindigd in de roestduivel. Een verzonken bus heeft veel minder last van roestvorming. Voor mij de grootste reden om een late 88-er te kopen. Zo weet ik zeker dat ik een verzonken bus heb, en zou ik dus minder roest moeten hebben.

Her en der heeft Thea wel een plekje, tot serieuze plek. Iets wat mij vrij direct opviel: in de voor cabine ligt een rubberen mat. Als hier water onder komt kan het niet meer weg. Een kleine lakbeschadiging geeft direct het startpunt voor roest. Het is dan ook een bekende plek van dit type, en dient goed in de gaten te worden gehouden. Thea was hier flink aangetast, ik durfde er niet meer met het volle gewicht op te gaan staan. Reden voor een externe ingreep! Ze heeft een weekje mogen logeren bij een teammaatje die verdacht goed auto’s spuit, last, en streelt.

Het is wat gek om opeens geen oranje kasteel voor je huis te hebben staan. Haar “ uitje” bij de schoonheidsspecialist kreeg bij het vinden van een 2e gat (u leest dit goed, gat) meer weg van een plastisch chirurgische ingreep, toen deze ook moest worden gelast. Maarrrr, alles dicht en gespoten, Thea kan weer even mee! Wel meldde ze dat dit bezoek zo goed was bevallen dat ze snel nog een keer terug wil (ja, het is en blijft een dure hobby). De vernieuwde instap:

Nu met extra instapmogelijkheden


Vorige blog heb ik een heel stuk over de indeling getikt en getekend. Iemand maakte terecht de opmerking “koop een kachel!”. Surprise! Ik heb een kachel gekocht. Natuurlijk niet een off the shelf die het gewoon doet. Dat zou saai zijn; Je bent tweaker of je bent het niet! Via BVA kwam ik een echte webasto Diesel kachel tegen, en deze staat nu te wachten op zijn installatie. Ik ben reeds naar een inbouwer gegaan, en enigszins geschrokken van de prijs. De kachels zelf zijn nieuw ernstig duur (reken op 1500 euro), inbouwen kost je zeker 700,- ekkies. Zoals ik al zei, het is en blijft een dure hobby. Ik twijfel of ik het zelf ga doen, of de kerstbonus investeer. Ik ben een electra jongetje, en diesel wil ik liever niet mee etteren. Het schijnt brandbaar te zijn, ofzo.

Ondertussen is de geluidsdemping over het motorcompartiment aangebracht. Dat waren die gekke rubberen matten. Installatie is zwaar werk doordat ze enorm stug zijn
Ssshhhht, Thea slaapt!


Het verschil is oorverdovend (maar dan dus niet, afijn, je snapt het). Opeens kan ik voor weer mijn eigen gedachte horen! Wel valt direct de matige kwaliteit muziek op, en ook de blower voor is er niet helemaal meer mee eens. Bij lagere toeren begint het lager te piepen: niet heel gewenst als je een reis plant van zo een 6 uur. Een andere blower is besteld, al wordt het uit- en inbouwen een enorm gevecht. Het hele dashboard moet er dan uit. Ik ben er wat bangig voor. Voor de geïnteresseerde: Trek is een bus uit elkaar


Qua matige kwaliteit muziek: bij de aankoop van Thea zat er een prachtige CD in: Golden Earing - Naked Truth. Op dit moment heeft de radio nog nooit een andere CD gezien, ik heb slechts Spotify (en dat schijn je niet op CD te kunnen krijgen). Het geluid is ook niet om over naar huis te schrijven, dus de versterker gaat plaats maken voor iets met bluetooth + USB + Aux. De speakers zijn al uitgezocht: de Rockford R1525X2 schijnen behoorlijk goed te zijn. Ik hou mij aanbevolen voor aankooptips! (13 cm!). Er wordt nog getwijfeld over een Sub onder de bijrijdersstoel, Shake it babe!

Die bijrijdersstoel zit er as-we-speak niet in, eerst het schot tussen de bestuurders en achterbank uitzagen. Dit is het laatste puntje slopen (wat we ergens deze week verwachten), en dan begint het leukste deel: bouwen! Wel begint de vrouw te klagen over het gebrek aan een 2e voorstoel. Ik vond het al zo rustig voorin…

Volgende week echt beginnen met bouwen, als dat maar goed gaat.... Senior staat in ieder geval ook al te trappelen!

Cheers!

Tunder

P.s. Meer foto’s van Thea? Zie d’r shinen op haar. https://www.instagram.com/Thea_Komt_Ooit/[url]Instagram[/url]
Waarom? Makkelijker foto's posten voor ons, meer updates voor jullie.

Busbouw #7, Nee je hoeft (nog) niet naar huis vannacht...

Door TunderNerd op maandag 16 december 2019 12:45 - Reacties (11)
Categorie: busbouw, Views: 2.363

Update 7,5

Het grote busproject is langzaam maar zeker in de opbouwfase gekomen! Het slopen was vermakelijk, het schoonmaken verschrikkelijk, het bouwen zal een stuk leuker worden. Nadat vorige week de achterbank is geïnstalleerd was ik al een blije puppy: we kunnen er weer in slapen! Dit wordt natuurlijk alleen maar meer. Echter….

Is er binnen huize Tunder de nodige veranderingen aan de gang! Ik heb vorige weken besloten om mijn huidige huis te verkopen. Nu dacht ik “bordje er op en goan!”, blijkt in de praktijk toch wat anders te verlopen. De afgelopen 2 weken ben ik dan vooral bezig geweest met kasten schilderen, zooi opruimen, dingen weggooien, nog meer zooi opruimen en nog meer weggooien. Tip voor alle studenten: ga NOOIT hobbyen in de elektronica. Elk losse weerstand, condensator, en transistor “ kan je nog wel gebruiken!”. De vrouw heeft bijna dwangmatig achter mij aan gerend met een vuilnis zak, en ik heb mezelf meerdere avonden in slaap gehuild (bij spreken van wijze). Er is helaas weinig aan Thea gedaan. Inderdaad wel iets…

Maar eerst over de achtergrond! Ik had al eens eerder aangegeven dat ik een buitensporter bent (en mocht je dat niet meer weten, blog #1!). Ik was 2 jaar geleden samen met mijn kanoclubje in Oostenrijk, Wild-Alpen. En daar zag ik hem voor het eerst staan: een heuse T3 in volledige buitensport editie. Niet wetende dat dit een Synchro was: 4 wiel aangedreven op een wat ouderwetse manier. HEEL veel bewegende delen die allemaal stuk gaan en ook nog eens heel zeldzaam zijn. Maar zeg nou zelf, dit smoeltje, noppenbandjes, HEBBUH!

Geen trekhaak, dus een vrouwtje

Van hieruit is waarschijnlijk de liefde voor de T3 ontstaan. Een aantal koude nachten in de Alpen (waar ik zo nu en dan ook mijn matje vergeten was) heeft de “urge” voor wat warmers vergroot. Stiekem begon ik al rond te kijken naar busjes, maar echt serieus was het nog niet. Een jaar later ben ik mijn vriendin tegen gekomen. Deze editie is gezegend met een hemelse glimlach en duivelse koude voeten. Ook een positieve houding tegen avontuur, maar een veto op tenten. toevallig had net een maatje een T4 gekocht. We besloten deze voor 2 weken te huren “om te kijken of het wat was”. Dat was het zeker, doch was de herrie niet te hakken. Van het een kwam het ander, en plots stond Thea daar.

Over Thea gesproken, de indeling. De bus zelf is +- anderhalf meter breed (binnenmaat), en een meter of 4,5 lang. De achterkant wordt “opgegeten” door het motorblok + matras. Het bank/bed is extreem breed: hierdoor passen er aan de zijkant geen kastjes meer, PANIEK! Waar gaan we nu de spullen laten? Voor een goed ontwerp heb je een pakket van eisen nodig, en deze was als volgt:


Ik wil 2 weken volledig onafhankelijk weg kunnen met 2 man

Dit geeft een heleboel sub eisen, zoals: water! Je wilt minimaal 2 liter water per persoon per dag. Dat geeft 28 liter als absoluut minimum. Ook stroom is een ding: 2 accu’s is een must (een tikje lullig wanneer je liefje de accu leeg trekt met de telefoon, en je vervolgens strand in de rimboe). Een zonnepaneel is geen must, maar zou heerlijk zijn (we zijn nog op zoek). 2 gaspitjes, een beetje werkruimte, koelkastje, Ce Ca!

Wegens restwaarde geen vast bed, huidig 5 zitplaatsen behouden

Ik zie een hoop mensen busjes ombouwen met vaste bedden. Das grappig, totdat je meer dan 2 personen wilt vervoeren. Van nageslacht tot vrienden; je komt altijd die extra stoelen te kort. Ook is het desastreus voor je restwaarde.

Binnen de bus moet het mogelijk zijn om (bord)spelletjes te spelen

Los van verstoppertje en tikkertje, spelen we ook wel eens bordspelletjes. Lees: het halve huis staat er vol mee. Ik verwacht zeker in Noorwegen de nodige regen. Het is fijn om ook een dag in de bus te kunnen bivakkeren.

Hoe lichter, hoe beter
en dan hebben we het niet over de kleur. Ze is al een zwaarlijvige dame (1850 kg), en elke kilo extra moet je ook de berg op sleuren. Het arme Audi blokje….

Ik wil binnen in de bus van de bestuurdersstoel naar mijn bed kunnen lopen

Een combinatie van lui, praktisch, en goed voor de restwaarde. Deze kan geschonden worden.

Dus….
Het ontwerp zoals die nu ligt.

Bij het volgende kastje, links-af

Zoals je ziet voldoe ik aan alle eisen! Het tafelblad is multifunctioneel: ik kan er keuken werkruimte van maken (en de doorloop van voor naar achter mee blokkeren), of op de draaibare arm monteren voor games / ontbijt op bed (hint hint hint). Er is een kleine koelkast aanwezig, en de bovenkant gebruiken we als opslag. Ik zie nu alleen maar voordelen.

Feedback graag!

Cheers!

Tunder

p.s. Heb je thea al zien shinen op haar Insta? www.instagram.com/thea_komt_ooit/ Kom ons volgen :)

Busbouw #6; Geef mij nu je bank....

Door TunderNerd op vrijdag 6 december 2019 20:10 - Reacties (11)
Categorie: busbouw, Views: 3.330

Dag lieve kijkbuiskinderen!

Jullie hebben mij allemaal natuurlijk verschrikkelijk gemist. Mijn fade-out duurde iets langer dan de geplande 2 weken; het boefje in mij kwam los en maakte er pardoes 3 van. Maar genoeg gemeta-ed (als dit woord nog niet bestaat en jullie begrijpen het, wil ik het nu alvast claimen), let's talk bus-iness!

Een korte recap: (of toch niet, je leest de blogs maar terug). Bus is gekocht, van binnen leeg, en van buiten redelijk prima. Onderdelen liggen te trappelen van ongeduld op zolder, maar eerst de basis! Aangezien ik +- 180 hele brutale centimeters kwijt moet in het bed én de vrouw nogal graag dwars uit ligt (het had een Fries kunnen zijn), vond ik het een prachtig idee om een bed van 1,50 breed te kopen. Voor jullie informatie: dat is de hele breedte van Thea. Verloopblokjes voor montage en bouten lagen klaar, maar waar moeten die precies?

"laat niks van waarde liggen" wordt wel heel serieus genomen hier....

De bank moet “zwevend” gemonteerd worden. Hij zit slechts aan de zijkanten van de bus vast: de vloer blijft dus vrij. Om dit voor elkaar te krijgen hebben zit in de zijkanten bevestigingsgaten. Nou ja, gaten, de zijkanten van de T3 is werkelijk een wonderlijk visueel spektakel: er zitten een paar duizend gaten in als “pre configuratie”. Alsof er een dwerg met de perforator door de bus is gerend. Het idee was “om gemakkelijk opties te installeren” zoals camper banken, extra banken, en ehhh, andere soorten banken? Praktijk is dat je zonder een goede handleiding geen idee hebt in welk gat je hem moet stouwen. De bouten voor de bank dan hè…

Samen met senior een dag geplanned. Die zag de bui al hangen en nam naast de gereedschaps voorraad, ook twee lasapparaten mee. Waarom? Omdat het kan, en omdat om een of andere reden één nooit genoeg is. Met zijn tweeën tillen we voorzichtig de bank op de juiste positie. Aan de niet schuifdeur kant (links) vinden we pracht gaten. Uitgelijnd en wel komen we redelijk goed uit. Aan de andere kant (rechts) vinden we dezelfde maat gaten maar… we kunnen er met geen mogelijkheid aan de achterkant bij. De zijstijlen zijn volledig dichte buizen waardoor er geen moer achter kan. Zoals de vrouw al opmerkte: “Las-tig” (voor deze woorgrap kreeg ze een gele kaart, en voor straf moest er een appeltaart worden gebakken. We wachten nog steeds schat! )

De linker gaten waren wel bereikbaar van achter maar het plaatwerk zelf is niet het dikste ter wereld, het zou leuk zijn om daar een grote ring achter te zetten om de krachten enigszins te verdelen. De bouten, bij de achterbank gekregen samen met de verloopstukjes, zijn ook nog een andere spoed. Dat is dure taal voor “als je naar de bouwmarkt gaat passen alle moeren die je daar koopt niet”. Voordat het lassen start gaan we eerst op jacht naar onderdelen.

Er zit vlak bij mij een werkelijk prachtige garage. Je ziet daar de meest wanhopige krotten naartoe worden gebracht. Met en zonder achterdeuren, soms de amsterdammertjes nog om de bumper gebogen, en minimaal 20 jaar oud. Vervolgens staan ze met vijf man om en in de auto; één fluistert lieve woordjes in de injectie, de tweede masseert de startmoter, terwijl nummer drie met een strenge blik de ontsteking in de gaten houdt. Hoe ze het doen weet ik niet (ik verdenk nummer vier en vijf van magie), maar vaak wekken ze de patiënt weer tot leven. Dit gaat vaak gepaard met grote rookwolken en stotterende cilinders: prachtig! Vergis u niet: ze zijn weliswaar niet zo hip en opgeruimd als de moderne garage: er stroomt olie door de mannen de aderen, zweten koelvloeistof, en brengen de koffie op smaak met een scheutje diesel. Ook zijn ze bijzonder gezellig en vinden ze altijd tijd om te helpen.

Op de bonnefooi stiefelen we naar binnen. Bij uitleg wat we precies zoeken krijgen we de woorden “wij zijn heel erg druk, daar staat de bak met materialen: succes met zoeken!”. We kijken elkaar even aan, meent hij dit? Blijkbaar wel, en wij zijn de beroerdste niet. Dan doen we dat maar, toch? Ik wist niet dat er zoveel verschillende bouten moeren en schroeven waren. Alles is 2e hands; maar wie wat bewaard die heeft wat! We vinden na een minuutje of 10 spitten de juiste spullen en komen terug voor het afrekenen. Hij kijkt even op “Jullie komen uit de buurt toch? Neem maar mee, komt wel goed”. We kijken elkaar nog een keer aan, hem nog een keer aan, en worden zowaar weggestuurd. Dan leggen we wel ergens een paar Eu neer, en we bedanken de man nogmaals hartelijk. Ik ben niet snel uit het veld geslagen, maar dit bezoekje sloeg alles. Ze bestaan nog, de goede mensen! Daarnaast is nu ook het lego pakket compleet, lets build!

Eerst maken we 2 blokjes hout waarmee we de bank kunnen ondersteunen. Vervolgens hangen we rechter bevestigen we de bank aan de linkerkant met behulp van de zojuist gekregen moeren en ringen. Dan komt nu het leukste deel: bakken en braden. Om vonken geen kans te geven in de bekleding worden natte doeken over de bank gelegd. Vervolgens vouwt Senior zich origami in de bus en begint te sputteren; tegensputteren wel te verstaan. De houding is dusdanig onmogelijk dat zijn oude lijf (hoi pap) licht protesteert. But he gots the job done!

Zelfs darth father komt helpen

Thea is nu een bus met een heuse achterbank. Het kost je een dag, maar we zien het weer zitten (ha-ha). In tegenstelling van vorige blogs eindig ik nu positief. Je kan nu dus ook stoppen met lezen want er komt geen cliffhanger, spannend einde, of leuke rebus. Er komt geen Sinterklaasgedicht, er komt niks meer. Misschien een tipje van de sluier: volgende keer hebben we het over de indeling. Maar verder? Verder ga ik het nu gewoon afsluiten met een mooi einde, een bus met een bank!

Cheers!

Tunder

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2020 Hosting door True