Busbouw #5; Roest, zweet, en tranen

Door TunderNerd op maandag 18 november 2019 14:14 - Reacties (5)
Categorie: busbouw, Views: 1.157

Thea is kaal; helemaal leeg. Dit heeft de nodige gevolgen:
  • Nu ze flink stuk lichter is, komt ze zowaar met het verkeer mee
  • Nu alles open is veranderd ze in een flinke echo tombe.
Vooral dit laatste zit mij goed dwars: ik ben destijds voor een T3 gegaan omdat het motorblok achterin ligt, en ze daardoor een stuk stiller zijn dan de T4’s. (Voor de slimmeriken die nu een T5 / T6 voorstellen: ik ben nog steeds trots eigenaar van 2 nieren…)
De oplossing voor het geluid is relatief simpel: isoleren! Na heel wat woeste google avonden ben ik er achter gekomen dat:
  • De meeste warmte isolatie doet ook geluidsisolatie
  • De meeste geluidsisolatie is niet een fantastische warmte isolator.
Met andere woorden: het wordt een 2 traps raket: de wanden gaan in het ArmaFlex: waterafstotend, 2 cm dik rubberen matten. Door de gewichtstoename gaat de eigen frequentie van de wanden ook flink naar beneden, en zou het minder moeten rammelen. Ook is het oppervlakte zacht wat echo’s tegen zouden moeten gaan. Om Thea’s kamer concert echt te vermoorden gaan er reckhorn alubutyl matten op de vloer boven de motor. Dit zou geluidsgolven vertragen, opvreten, en terugkaatsen: de juiste munitie om Thea’s muzikale aspiraties flink in te dammen.
Het is leuk om een hoop onderdelen te bestellen, het is minder leuk dat je al deze onderdelen ook ergens kwijt moet. 2 x 15 meter isolatie rubber, 2 x 5 meter geluidsisolatie. Een achterbank. De oude voorbank. Mijn huis begint een binnenste buiten van Thea te worden. Maarrr genoeg proza, er moet gewerkt worden!

Het zonnetje schijnt, Thea rookt blauw, de bus moet af en het liefst een beetje gauw! Samen met de vrouw beginnen we met poetsen. We willen alles op een schone droge ondergrond plakken: dan hecht het beter, roest het niet, en het ruikt vast ook een stuk aangenamer.
Mocht je ooit net zo op je hoofd vallen, een T3/ iets anders incourant kopen, en een kilometer olie uit moeten bikken volgt er nu een tip: Ga naar de Wibra (ja dat bestaat) en koop Dusti (nee, dit komt niet van Curacao). Het spul is werkelijk fantastisch in het oplossen van vettigheid. Het ruikt echter wel iets chemisch... Na een uurtje in de walm ga je spontaan kumbaya sessies organiseren. Mocht je dit niet geloven: ik heb nog nooit iemand zo blij zien schoonmaken:

Wanneer je bus grapjes blijft maken

De isolatie is zelf klevend. Dat is handig, want dan heb je geen lijm wat je fout kan doen!... Dachten we…. Het kleeft werkelijk belachelijk goed. Als het eenmaal ergens vast zit krijg je het van je lang-zal-ze-leven er niet meer van af. Wij begonnen vol goede moed met een groot stuk voor een zijwand. Dat zouden we dan iets in de hoek schuiven voor optimale aansluiting. Deze illusie werd ons vakkundig ontnomen: zo snel de beschermlaag van de plaklaag af gaat houd het overal aan vast en blijft het langer hangen dan de schoonmoeder in wintertijd. Het is pure ellende, en de krachttermen echoën nog na in Thea. Het zit er nu voor 50% in, en om te zeggen dat ik er heel erg veel zin in heb om het af te maken?

Terwijl we rustig aan het knutselen, plakken, poetsen, en vloeken waren wordt Thea heel wat heen en weer geschud. Uit pure angst en ongemak heeft ze dan ook een drupje olie op de weg laten vallen. Op dit moment zijn we nog op zoek naar de juiste maat Libresse (Tips?)

Bovenstaande alinea is natuurlijk pure ellende: ergens lekt ze heel zachtjes olie… en wie mag dat weer gaan repareren? Was ik nou maar backpacker…

Cheers!

Tunder

p.s. Volgende week komt er geen blog, wegens algehele drukte. Je kan natuurlijk Thea gewoon via Insta volgen om up-to-date te blijven :) https://www.instagram.com/thea_komt_ooit/?hl=nl

Busbouw #4, We staan stil, aan de overkant...

Door TunderNerd op maandag 11 november 2019 10:15 - Reacties (13)
Categorie: busbouw, Views: 2.058

Om de klifhanger direct stuk te maken: weer sta ik stil. Dit keer niet op een oprit, maar een afrit. In zekere zin een stuk “winst” ten opzichte van de vorige keer: het is nu dus wel gelukt om een stuk snelweg af te leggen. (Vorige keer: https://tunderklus.tweakb...w-3-waarheen-leidt-de-weg kwamen we niet verder dan de overkant...)

Voordelen van huidige stranding: het zonnetje schijnt, de lucht is blauw, en ik heb nu wel een bak gereedschap mee. Eigenlijk kan ik er ook niet mee zitten: en ik leer Thea wat meer van binnen kennen, en als het echt fout is zit ik maar acht km van mijn ouderlijk huis af. Met iets te veel handigheid (het lijkt wel routine) trek ik de motorkap eraf, en zien we direct het probleem: zelfde kabel, maar dit keer is de soldering er vanaf geschut. Dit zijn de momenten om het Mac Gyver trainingsprogramma in de praktijk te brengen. Ergens vind ik een stuk speakerkabel, strip het met een hamer, en met een paar oude zeemansknopen bind ik alles zo strak mogelijk vast. Het is dan wel voor maar acht km: dit zouden wel is acht hele lange kilometers kunnen worden. Als de verbinding hapert en de pomp stottert veroorzaak ik waarschijnlijk meer schade. Gelukkig zijn relays inductief (ze slaan wat energie op) dus kortstondige verbrekingen van de kabel zal moeten lukken. Motorklep terugplaatsen, achterklep dicht, contactsleutel om… Vrolijk spinnend komt ze weer tot leven, en zonder een centje pijn eindig ik bij senior.

Nu kennen jullie vast allemaal moeders goed- en afkeurende blik. Toen ik dit project begon (de zoektocht) was vooral moeders hier minder enthousiast over. Nu ik daadwerkelijk de bus heb, de auto verkocht is, en ik ook elke dag werkelijk fiets (wie had dat verwacht van deze autofanaat) zijn de scherpe kantjes er wat van af. Mijn late aankomst, ik zou per uur reistijd een kwartier reparatietijd moeten inplannen, geeft de nodige vragen. De uitleg de nodige hilariteit. Blijkbaar stijgt de approval rating, er wordt zowaar niet gezucht of afwijzend geknikt.

We besluiten om de bekabeling te vervangen: Het is nu te kwetsbaar, slecht opgebouwd, en storingsgevoelig. Terwijl senior knip- plak- en kleurwedstrijd speelt, mep ik de hele inbouw uit elkaar. Achterstoelen er uit, kastjes door de midden, aanrechtblad weg, en zijwandjes moeten eraan geloven. Het voelt wat melancholisch, en bij elke hamerslag klinkt Thea een stukje holler

Nu denken jullie allemaal “oh, 2 man, beetje slopen, dat schiet vast op!”. Theoretisch helemaal waar: in een dichte garage zou je vast heel veel meters kunnen maken. Echter staan wij “gewoon” op de parkeerplaats, en het oranje gevaarte valt een tikje op. De hele buurt loopt uit, en spraakwaterval senior komt volledig aan zijn trekken. Soms heb ik het gevoel een kermisattractie te hebben gekocht.

Toch redden we het: de bus is helemaal leeg beneden! Bij het laatste houten schot, gemonteerd op de plaat die de cabine van het leefruimte scheiden, ontstaat er een hels gevecht met schroeven. Dolgedraaide, andere koppen, behang dat niet mee werkt. We staan met 2 man er vol gas aan te trekken, en Thea staat vrolijk te stuiteren. Met een daverende klap laat ook het laatste schot los. Wat ligt daar nou weer?

Wanneer je een huis/ zolder/ nucleaire schuilkelder bouwt kom je altijd op een aftimmer moment. Het kale beton is niet heel gezellig, en ook een plintje vrolijkt de boel flink op. Als je een ruimte aftimmert zorg dan altijd dat:
  • Het perfect aansluit, je wilt geen kieren waar rotzooi achter kan verzamelen
  • Het demonteerbaar is, als er rotzooi achter komt moet je het uit elkaar kunnen halen
Vooral punt 2 staat bij Senior erg hoog in het vaandel, en vandaar zijn afkeer voor kit (hier later meer over).
Bovenstaande punten heeft de vorige eigenaar overigens niet gerespecteerd. Wat je dan krijgt?!
  • Een extra glas
  • Een volledig messenset (dit is niet gedramatiseerd, ik heb letterlijk een heel messenset met houder er tussenuit getrokken
  • Een extra reisgenootje….
Deze reiziger was niet ingecheckt
Cheers!

Tunder

p.s. Deze week is de blog wat kort omdat ik daadwerkelijk zo veel gedaan heb. Het hele sloopwerk was bij elkaar drie dagen duwen en trekken, maar niet interessant genoeg om daadwerkelijk meer over te schrijven.

p.p.s. Thea heeft Insta, en staat daar graag te shinen! Vind je het net zo leuk als ons, kijk dan mee :)
https://www.instagram.com/Thea_Komt_Ooit/

Busbouw #3, Waarheen, leidt de weg...

Door TunderNerd op maandag 4 november 2019 20:00 - Reacties (9)
Categorie: busbouw, Views: 2.183

Daar sta je dan, de dag die je wist dat zou komen.

Vluchtstrook, regen, en een levenloze Thea. Natuurlijk had ik deze dag verwacht, maar zo snel?! Ik gloei haar opnieuw voor, en fluister lieve woordjes in haar oor dashboard. De startmotor zucht en kreunt, maar de ontbranding, rook en magie? Niks...
Jas aan, ondertussen bedenken wat het kan zijn: we draaiden de snelweg op, liet haar doorlopen in toeren, en ineens was de magie weg. Ontsteking! Fout! Het is een diesel! Op dit soort momenten had een basiscursus autotechniek makkelijk geweest, maar ik ben eigenwijs. De motorkap gaat open, en het eerste vinkje kan gezet worden: er ligt nog een motor in.
Ik zie geen grote olie sporen (thank god!) de koelwaterslangen staan op druk, er druipt geen diesel het wegdek op… Nogmaals: ik haalde even door en het was in een keer klaar, zonder extra rook. De brandstofpomp?! En ehh, wat doet dat losse kabeltje daar zo halverwege in de motor? Dit riekt naar de misdaad!

(De volgende alinea wordt de eerste technisch inhoudelijke alinea sinds het begin van de blog serie, wees gewaarschuwd!)

Thea heeft een prachtige 1.9 Diesel uit het jaar kruik. Dat is ideaal, want dan is er geen, correctie: bijna geen, electronica wat stuk kan gaan. Diesel wordt met een elektrische lage druk pomp uit de tank naar voren opgepompt, dit gaat door naar een hoge druk pomp die door het blok zelf wordt aangedreven. Dit creëert de prachtige mogelijkheid tot een blok dat niet uit wil. Er is geen elektrische ontsteking en de hoge druk pomp blijft draaien zolang het blok draait. Zolang er een voorraadje diesel van de lage druk pomp beschikbaar is, zou Thea niet dood te knuppelen zijn. Natuurlijk vonden de Volkswagen engineers dit een iets minder goed idee, en verzonnen ze een list: een klein relay wat aangetrokken moet zijn om de pomp te laten functioneren. Wanneer het blok draait zal dit relais altijd getrokken zijn. Zo snel het relais afvalt stopt de hoge druk pomp er onmiddellijk mee. Voila: het motorblok stopt. Nu mogen jullie drie keer raden welke kabel er af was gevlogen…
Inderdaad: de kabel was met vlagstekker en al eraf gelopen. Een kort belletje met de ANWBouders bracht de rescue missie op gang. In alle enthousiasme, kou, en regen de gassoldeerbout ontstoken en alles aan elkaar gebakken. Achteraf was dit niet de slimste actie van de week: zo’n ding wordt knetter heet + open vlam, en aangezien er iets olie op het blok staat had het kunnen uitlopen in een enorme barbeque. Afijn, niet te veel over nadenken. Thea leeft weer!
Uiteindelijk ben ik exact drie uur te laat bij de onderdelen shop, om een kort verhaal lang te maken:
  • Voorstoelen 2 x
  • Achterbank van 1,50 (geen idee hoe ik er ooit nog kastjes in ga krijgen)
  • bijbehorend achter matras (hij was goedkoop?!)
  • gordels voor achter
  • deurrubber voor de schuifdeur (we klussen veilig, of we klussen niet)
Quite a good hunt! Nu nog bedenken hoe we het ooit gaan inbouwen. Het is wel duidelijk geworden dat ALLES er uit moet: de bevestigingspunten zijn momenteel professioneel afgekit/ purt/ verstopt in andere dimensies. De kastjes waren al afgeschreven, maar nu gaan ook alle houten zijpanelen er uit. (en dat doet mij denken, had ik niet beter een ‘gewone’ t3 kunnen kopen, zodat ik niet alle oude kampeer meuk er uit hoef te sloppen? Voortschrijdend inzicht,....)

Stiekem alvast een paar platen eruit schroeven: wat een bende. De schroeven zitten recht in het metaal: dit betekent dat elk schroefgat een potentieel roestpunt is dus behandeld dient te worden (nee, ik hou niet van half werk). Ook blijkt de eerder genoemde troep achterin ook achterin aanwezig te zijn. We maken snel meters, het zit gelukkig niet heel fantastisch vast. Slopen! Senior is ondertussen net zo enthousiast als ik en biedt aan om te helpen. Dit is een kleine 25 km, dus dat moet zeker lukken. Met een ligt voorgevoel zet ik al het gereedschap in de bus: deze hebben reeds Permanente reis opstelling verkregen. Je raadt nooit wie er langs de weg kwam te staan… Thea, wat nu weer?!....

Cheers!

Tunder

p.s. Volg je Thea al op Instagram? https://www.instagram.com/Thea_Komt_Ooit/